23 jaar… Wat moet ik nu dit jaar alweer tegen je vertellen? Wat kan ik over je vertellen? Ik weet het echt niet! Je dag valt me zwaar dit jaar… 

Waarschijnlijk is dat omdat er zo ontzettend veel speelt op dit moment. Dingen waar ik niets aan kan doen, maar die er flink inhakken. En alsof ik het allemaal heb voelen aankomen, heb ik een paar maanden terug een mid-week weg geboekt. Ik wilde dit jaar vooral NIET thuis zijn op jouw dag. En nu meer dan eens, heb ik die mid-week ertussenuit echt nodig. Je broer en je zus komen op jouw dag naar ons toe en waarschijnlijk probeer ik ergens deze dag te vieren zoals ik hem in het verleden altijd vierde: lekker ondergedoken in de drukte van Centerparcs. We zullen zien hoe het gaat lopen, toch?

En ondertussen probeer ik mijn tranen te bedwingen. Vanmiddag in de Action had ik zo’n moment… Ik zag slingers en besefte dat ik nog nooit slingers voor je hebt kunnen ophangen… je kent het wel, zo’n moment… Ik heb nog steeds gewoon lekker verdriet om jou. Ik mis je en ik voel me niet compleet. Waarschijnlijk zal ik me nooit meer helemaal compleet voelen, toch?

Of zoals ik in 2023 nu al een paar keer gezien heb: “Tu me manques” – Drie simpele woordjes die alles zeggen… Jij ontbreekt aan mij.