oktober 2000

IK BAAL

11 oktober 2000

Ik baal! Zo, nu heb ik het gezegd! Ik zit inderdaad even niet echt lekker in mijn vel… waarom…. ik weet het niet. Hormonen, gevoel…

En eigenlijk weet ik het weer wel. Ik ben zooooo bang dat Yorrick vergeten wordt…. Niemand vraagt aan mij hoe het gaat, ja, zeker hoe het gaat met Plus en de zwangerschap, maar verder…. niets niks nada! Mijn collega’s laten al weken niets van zich horen, daarvoor ook al niet! Ik heb zelf een aantal keren contact opgenomen, ben daar geweest, en iedere keer, we bellen, we komen! Maar niks… niemand… alsof ik niet meer besta…. Bij de bakker, doen ze ook ineens alsof ze me niet meer kennen, gewoon een klant…. terwijl ze weten wat er gebeurt is… En zelfs bekenden en vrienden vragen niet naar Yorrick, alleen maar naar PLUS…..

Gisteren heb ik met mama in de stad gezeten, in een opwelling. In Brunssum is een nieuwe babyzaak geopend en ik dacht, wie weet… dus mama meegenomen. De winkel was niets, veel te modern voor een babyzaak… maar ik heb wel lekker gepraat met mama en gehuild…. ze snapt het wel, maar zegt ook dat ik niet moet verwachten dat anderen aan Yorrick blijven denken en vragen. Ze is wel trots op de foto van Yorrick die ze op de kast heeft staan. Er kwam een ‘vreemde’ bij hun binnen en die zij, dat hij een mooie knul was en zo lekker lag te slapen…. En daar was ze blij mee.

En daarna heeft een vriendin nog met mij gebeld. Een goede vriendin en ik wilde eerst niets zeggen, maar het kwam er dus toch uit! En ook met haar even gehuild. Zij is ook 7 maanden moeder en heeft daarna kanker gekregen…. vele gevoelens zijn dan ook hetzelfde. Maar ook zij vraagt niet naar Yorrick. Wel naar hoe het nu gaat en de angst en zo… maar toch… en zij vertelde dat ze dat niet bewust niet doet, maar gewoon, dat het gebeurt. Ze wil niet altijd over iets treurigs beginnen terwijl Plus toch heel vrolijk is… of zoiets… En nou snap ik dat wel en zo, maar toch…. Zij zullen Yorrick echter ook nooit vergeten.

Ik ben toch ook mama! Ik wil ook zorgen! en troetelen, en koesteren. Maar niemand kan dat aan de buitenkant aan mij zien! In de stad ben ik gewoon een vrouw zonder kinderen. Niemand kijkt, niemand vraagt… En ik baal daarvan! En ik weet ook wel dat dat niet anders kan en is, maar toch…. Ik zou wel eens willen dat iemand mama tegen mij zei….

Bevoorrecht om snel zwanger te raken…

15 oktober 2000

Ik ben blij dat er mensen zijn die snel zwanger raken. Moeten dokteren om zwanger te raken is niet leuk, op welke manier dan ook. Toen ik besloot om geen anticonceptie meer te gebruiken had ik nog hele romantische ideeën. Zo van, dan ben ik over tijd en ik weet het al, maar voor mijn ex-partner is het dan een verrassing. Nou, die vlieger gaat dus niet meer op! Helaas, maar ik ben blij dat er mensen zijn waar dat wel nog zo kan en zal gaan!

Daarnaast vertrouw ik ook heel sterk op de natuur. Als het vruchtje niet goed is, dan zal de natuur wel ingrijpen. Bij mij is dat helaas ook 3 keer gebeurt, waarvan 1 buitenbaarmoederlijke zwangerschap en 2 vroegtijdige miskramen. Maar helaas maakt de natuur ook foutjes. Helaas zijn er ook mensen die hun kindje verliezen door een technisch mankement: slijmpropjes en openstaande baarmoedermonden bijvoorbeeld. En helaas komen ze daar vaak te laat achter!

En dan zijn er nog mensen die hun kind kunnen voldragen, maar waar de natuur zijn werk niet goed doet, waar het vruchtje niet gezond is maar toch lang gedragen en geboren wordt. Ik moet zeggen dat ik blij ben dat ik dat niet heb hoeven meemaken…. Of mensen waar het vlak voor de bevalling nog misgaat, losgelaten placenta’s, navelstrengen….. Of tijdens de bevalling…. of na de bevalling door bacteriën….. En zo zijn er nog heel heel heel veel meer scenario’s denkbaar. HELAAS…..

Een goede vriendin van mij, die heb ik in de zwangerschap van Yorrick leren kennen en we hebben samen alles gedaan, en gefantaseerd. We waren samen uitgerekend, zij een dag later dan ik. En zij moesten een dochter krijgen, want wij kregen een zoon en die twee zouden gaan trouwen…. Al met al heel close heel snel en heel hecht….. 2 maart 2000 is hun dochtertje geboren, 14 maart Yorrick…. En half mei werd duidelijk dat de zwangerschapskwalen die ze had gehad (geen lucht, verkouden, zwangerschapsuitslag, borstontstekingen tijdens en na de zwangerschap), geen zwangerschapskwalen waren, maar dat zij kanker heeft…… Ook dit komt voor…. Dan denk je dat je bevoorrecht bent en zet je een gezonde baby op de wereld…. Maar dan stort je wereld dus ook in!!!

In onze kennissenkring komen jammer genoeg een aantal engeltjes voor, om verschillende redenen is dit misgegaan. Een hele goede vriendin van mij is gescheiden direct na de bevalling van haar zoontje als gevolg van de zwangerschap. Dit is een heel lang verhaal, maar zij en haar zoontje hebben het echt niet gemakkelijk gehad! Inmiddels is dat 9 jaar geleden en is alles weer op de pootjes terecht gekomen. Maar helaas worden we iets te vaak geconfronteerd met verstoord geluk….

Nee, bevoorrecht om snel zwanger te raken… Het is pas een voorrecht als dan ook alles goed gaat. Als je een gezonde baby op de wereld kunt zetten en daarna ook alles gewoon verder gaat. Maar de mensen die het zo vergaat, waar alles goed gaat, die vinden het vaak zo vanzelfsprekend…. zo gewoon….. die nemen kinderen…… het is jammer dat die niet respecteren en waarderen wat zij eigenlijk gekregen hebben, namelijk echt geluk! En in onze omgeving komt ook dat helaas maar al te vaak voor.