Yorrick’s tweede gedenkdag

14 maart 2002

Ik ga bloemen kopen voor mijn jongen,
geen rammelaar, geen mooie bal,
geen rode neus voor het carnaval,
geen vlag voor het bevrijdingsfeest,
geen ballon, geen trein, geen knuffelbeest,
geen kleertjes in alweer een grotere maat,
geen potje olvarit dat in de reclamefolder staat,
geen luiers van weer een ander merk,
alleen wat plantjes voor in ’t perk.

Ik ga bloemen kopen voor mijn jongen,
’t roept verzet op in mijn hoofd.
Ik ken geen moeder die haar zoontje
voor zijn verjaardag bloemen belooft.
Een kind moet spelen, ontwikkelen en groeien,
eens lekker met z’n vader stoeien,
’s zomers in het badje op het gazon,
voor op de fiets met een petje tegen de zon,
bootje varen met een oude schoen,
maar wat moet een kind met bloemen doen?

Ik ga bloemen kopen voor mijn jongen,
iets anders kan, mag, hoeft niet meer.
En deze bloemen zet ik dan maar bij zijn foto’s neer…

Ondanks vreugde in mijn leven, mis ik hem nog steeds enorm…